Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Maydana's weblog
Columns en verhalen, foto's, gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

Maydana
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Ik volg je....met dank aan thr...
22 december 2013 12:27

Verleden
10 november 2013 11:38

Passie voor natuur
21 januari 2013 01:00

Madness, Zij en Gast.....
15 januari 2013 23:47

Het laatste lied, de laatste m...
05 augustus 2012 19:35




Fotoboeken


Hoog water! (1)
_
_






Weblog Vrienden


Mijmeringen
Van: Ofsen

Maria distel
Van: MarieJeanne

Redsblog
Van: redone

Franstaal
Van: fran

Gooiland
Van: gooilander

Bellahelena
Van: bellahelena

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Top100 allertijden muziek
Van: blueslabel.nl_400K

Klapdoos
Van: klapdoos

Marokkaansarabisch koken
Van: amber

Mo en zo
Van: Marianne

Ido esmeijer
Van: ido-esmeijer

Ido esmeijer
Van: ido-esmeijer




Gastenboek berichten

Jomanneke...
11 februari 2012 19:06
_
Hoi hoi Maydana... Kon niet op de gewone site van de 50 plus komen en wel via jouw weblog, dus kom ik jouw hier bedanken voor de reactie bij de foto van de dag die ik vandaag geplaatst had en het is een drukte van belang geweest op de vogeltaart die ik voor hen gemaakt had. Wens jouw een heerlijk en hopelijk zonnig weekend,met vriendelijke groetjes van Annie uit het mooie Brabant.

Gedichtje
19 april 2011 12:03
_
Maydana, op deze stralende dag ben je jarig en vier je (samen met je dochter?) jullie verjaardag. Ik wens je een heerlijke liefdevolle dag toe. hartelijke groetjes van Gedichtje

Dank U
23 januari 2011 19:37
_
Ik dank u om mij te volgen volgend jaar als ik de grote tocht van 2300 km zal wandelen. Het is fijn te weten dat er vrienden zijn op de wereld die mij zullen volgen




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Briesje om 15:29
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Ankyy om 15:27
_
Ankyy Online

Door Tharisis om 15:27
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door sibilla68 om 15:26
_
Sibilla68 Online

Door Pixi om 15:25
_
Pixi Online

Door elvira om 15:25
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 15:24
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 15:24
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Het laatste lied, de laatste mooie dag!




Het laatste lied, de laatste mooie dag!

Opnieuw maakte boosheid, ontroering en bewondering zich van mij meester. Opnieuw rolden mijn tranen. Indrukwekkend het acteerwerk, maar nog indrukwekkender het thema; depressie.

Een wereld van onbegrip van degene die deze ziekte overkomt, je kunt het niet uitleggen wat er gebeurd in je hoofd. Je omgeving merkt het niet, maar als de tekenen van dit verraderlijke fenomeen worden erkend, is het meestal te laat. 10.000 zelfmoorden per jaar laten families in wanhoop achter met de brandende vraag waarom?

Als de intens wanhopige heeft gekozen voor de vrijwillige dood, vraagt de familie zich na de suïcide af of zij hun dierbare ooit echt hebben gekend. Wat zal de toekomst brengen, maar ook het verleden staat te wankelen. Woede, boosheid en onmacht blijven achter,en zoveel vragen die nooit beantwoord worden.

“Der letzte schöne Tag”
Ze belt haar man met de woorden; het wordt later, wacht maar niet op mij met eten.Haar puberende dochter, die haar telefoontje als een soort controle ervaart, haar zoontje – op dat moment aan het voetballen – is er nog wat mam? Zo neemt ze afscheid om nooit meer terug te komen. Ze was arts en had zich een dodelijke injectie toegediend.

Dan begint de realiteit. Het uitzoeken van de kist, de plaats van begraven, en alles wat daarna komt. Het onbegrip en de verwijten van ouders en schoonouders, de dochter die stoïcijns reageert, de kleine jongen die in een wereld van fantasie leeft en elke dag de tafel dekt voor vier. En steeds weer het onbegrip waarom dit heeft kunnen gebeuren. Wat hebben ze niet gezien, hebben ze de signalen wel opgevangen en deze niet registreert? Ze beschuldigen elkaar dat ze de oorzaak zijn van haar vrijwillige dood. Het drama gaat door! Ze luisteren nog naar haar stem op het antwoordapparaat en ook hier is niets te merken van haar plan een einde aan haar leven te maken.

Het prachtige gedicht van Mascha Kaléko leidt tot een woede-uitbarsting van haar man, een ongekend tranendal en de shock van de keiharde waarheid. Ze is niet meer! Maar dit gedicht geeft haar diepere gevoelens, emoties en haar beslissing weer.

Ich werde fortgehn, Kind. Doch Du sollst leben und heiter sein.

In meinem jungen Herzen, brannte das goldne Licht.

Das hab ich Dir gegeben,

Und nun verlöschen meine Abendkerzen.

Das Fest ist aus, der Geigenton verklungen,

Gesprochen ist das allerletzte Wort.

Bald schweigt auch sie, die dieses Lied gesungen.

Sing Du es weiter, Kind, denn ich muss fort.

Den Becher trank ich leer, in raschem Zug

Und weiß, wer davon kostete, muss sterben .

Du aber, Kind, sollst nur das Leuchten erben

Und all den Segen, den es in sich trug:

Mir war das Leben wie ein Wunderbaum,

von dem in Sommernächten Psalmen tönen.

Nun sind die Tage wie ein geträumter Traum;

Und alle meine Nächte, alle - Tränen.

Ich war so froh. Mein Herz war so bereit.

Und Gott war gut. Nun nimmt er alle Gaben.

in Deiner Seele, Kind, kommt einst die Zeit,

soll, was ich nicht gelebt, Erfüllung haben.

Ich werde still sein, doch mein Lied geht weiter.

Gib Du ihm deinen klaren, reinen Ton.

Du sei ein großer Mensch, mein kleines kind.

Ich bin so müde - aber Du sei heiter.

(Mascha Kaléko)

Het drama van een zelfmoord, waar vele van ons mee worden geconfronteerd. Waar tot het einde van hun leven de vragen blijven. Een zware last voor achterblijvers. Maar de ongekende moed van degene die heeft besloten dat leven geen leven meer was. Depressie die een greep doet naar je eigen ik, je ziel, je emotie en je vast houdt in een wurggreep. De kwaliteit van leven is verdwenen en er is maar een uitweg. Die naar een onbekende wereld, zonder pijn! Rusteloosheid die verdwijnt, en vooral stilte in je hoofd.

Voor achterblijvers zal het leven nooit meer worden wat het was, omdat iemand had gekozen om niet meer te willen leven. Maar gaat het leven gaat gewoon verder.

© Maydana




Geplaatst op 05 augustus 2012 19:35 en 3628 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Kokliko.1  
05 aug 2012 18:35
Sterkte hiermee, want ik begrijp, dat zij ook een relatie met jou had.
Maakt een dergelijk feit niet minder erg. Maar de rouwverwerking moet altijd veel breder zijn. Ik hoop, dat ook jij hulp vindt.


Gast  05 aug 2012 19:54
Indrukwekkend dit verhaal. Laatst heeft een collega ervoor gekozen een einde aan zijn leven te maken. Wat er dan al met collega's gebeurd is niet te bevatten, laat staan met zijn nog jonge vrouw en drie kinderen. Ook ik was sprakeloos, had morgens nog een mail van hem gekreken betreffende het werk. Had hem nog met z'n kinderen gesproken toen we elkaar tegen kwamen op een terras, hij was een tocht met de kinderen aan het fietsen! Wat vooral bij mij naar boven kwam was..........verdriet! Hoe diep moet je zitten in je pijn als je het liefste wat je bezit achterlaat? Hoe verschrikkelijk moet die pijn zijn ik kan me er geen voorstelling bij maken

(ben vergeten in te loggen, ik ben het Lampie)
_





_
Martineke  
25 aug 2012 11:39
Heel indrukwekkend en herkenbaar,alles wat achter blijft blijft met heel veel vragen zitten. Dit is (bijna) niet te verwerken.
Een nichtje van mij heeft ook deze besliising genomen, haar moeder is hier aan onderdoor gegaan. Alles wat achter blijft.....

Een mooie meid in de bloei van haar schijnbaar zorgeloze leven, niets was teveel voor haar ze stond voor iedereen klaar. Mooie stem en kon goed zingen. Voor de buitenwereld opgewekt, haar behandeling kwam te laat.Nu heeft zij rust.
Het verdriet wat haar moeder had en niet heeft kunnen verwerken.
We missen niet alleen haar maar ook de moeder.

Dat het leven weer gewoon door gaat, hoe en waarom het is en zal nooit meer zo zijn als voorheen.

Heel veel sterkte je staat niet alleen.

IneMineMaartje.1  
14 sep 2012 02:06
Eén ding heb ik terdege geleerd in mijn late leven: ik zal nooit meer oordelen over iemand die suïcide pleegt.
_