Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Maydana's weblog
Columns en verhalen, foto's, gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

Maydana
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Ik volg je....met dank aan thr...
22 december 2013 12:27

Verleden
10 november 2013 11:38

Passie voor natuur
21 januari 2013 01:00

Madness, Zij en Gast.....
15 januari 2013 23:47

Het laatste lied, de laatste m...
05 augustus 2012 19:35




Fotoboeken


Hoog water! (1)
_
_






Weblog Vrienden


Mijmeringen
Van: Ofsen

Maria distel
Van: MarieJeanne

Redsblog
Van: redone

Franstaal
Van: fran

Gooiland
Van: gooilander

Bellahelena
Van: bellahelena

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Top100 allertijden muziek
Van: blueslabel.nl_400K

Klapdoos
Van: klapdoos

Marokkaansarabisch koken
Van: amber

Mo en zo
Van: Marianne

Ido esmeijer
Van: ido-esmeijer

Ido esmeijer
Van: ido-esmeijer




Gastenboek berichten

Jomanneke...
11 februari 2012 19:06
_
Hoi hoi Maydana... Kon niet op de gewone site van de 50 plus komen en wel via jouw weblog, dus kom ik jouw hier bedanken voor de reactie bij de foto van de dag die ik vandaag geplaatst had en het is een drukte van belang geweest op de vogeltaart die ik voor hen gemaakt had. Wens jouw een heerlijk en hopelijk zonnig weekend,met vriendelijke groetjes van Annie uit het mooie Brabant.

Gedichtje
19 april 2011 12:03
_
Maydana, op deze stralende dag ben je jarig en vier je (samen met je dochter?) jullie verjaardag. Ik wens je een heerlijke liefdevolle dag toe. hartelijke groetjes van Gedichtje

Dank U
23 januari 2011 19:37
_
Ik dank u om mij te volgen volgend jaar als ik de grote tocht van 2300 km zal wandelen. Het is fijn te weten dat er vrienden zijn op de wereld die mij zullen volgen




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door marijbar om 14:18
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Ofsen om 14:18
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Elzet55 om 14:18
_
Elzet55 Online

Door moontje om 14:17
_
Nieuwe Club reactie geplaatst

Door GerardS om 14:17
_
GerardS Online

Door marijbar om 14:17
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door moontje om 14:17
_
Nieuwe Club reactie geplaatst

Door Ofsen om 14:15
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Ik volg je....met dank aan thrillerschrijfster Marelle Boersma


Cover boek


Dank aan Marelle Boersma, die met haar boek "Ik volg je " de problematiek van stalking heeft aangepakt. In mijn volgende blog zal ik een uitgebreide recensie schrijven over deze thriller. Onderstaand een klein stukje van mijn aantekeningen.


Bij de boekpresentatie op 30 november 2013 in Amsterdam, kreeg ik eindelijk het gevoel dat ik de "thriller"van mijn leven kon afsluiten. Alles was aan het papier toevertrouwd, het was een boek geworden, een boek waar elke bladzijde je rillingen bezorgd en dat kan HIJ me nooit meer afnemen.

Dank Marelle, dank redactie van Vrouw voor het interview, dank aan Boris Dittrich, dank aan de Paul Zornig Show, eindelijk kon ik na 14 jaar stilzwijgen vertellen, wat een impact deze ex-politieman op mijn leven heeft gehad.


Een stalker is een altijd aanwezige, verstikkende werkelijkheid. Soms aanwezig, zichtbaar! Maar altijd aanwezig, onzichtbaar! Ze beïnvloeden je hele leven, dag na dag, vierentwintig uur! Soms ben je een willekeurig slachtoffer, soms is het een oude liefde of een ex. Na ruim veertien jaar gestalkt te zijn, mag ik mezelf tot een expert rekenen in de mistige wereld van stalking. Na vele rechtszaken, straatverbod en allerlei andere maatregelen heeft een stalker altijd nog de doos van Pandora, waar hij als een tovenaar nieuwe, onbegrijpelijke tot waanzinnige ideeën tovert, om je leven tot een hel te maken.

Hij heeft je “tweede agenda”, weet altijd wat je doet en waar je bent. Angst wordt rechts je schaduw, je stalker is de schaduw links…..altijd aanwezig! Bedreigingen zijn aan de orde van de dag, stenen vliegen door je ruiten, ratten liggen in je brievenbus, je kind wordt bedreigd en je mobiel heeft geen rust. Een andere nummer bleek geen optie, want ook dat is voor een stalker geen obstakel. Vele malen verhuizen onder geheimhouding werkt ook niet, hij weet je te vinden. Je auto is vele malen het doel van vernieling. Tot het moment dat hij je te pakken heeft en zijn dienstpistool tegen je slaap duwt; jij gaat eraan, ik ga door tot je gek wordt en jezelf voor de trein gooit, dan past hou ik op. Op dat moment dacht ik,; schiet me dood, ik wil rust. Ik was geen moment bang, het zou maar een seconde duren dacht ik. Ik smeekte hem te schieten, maar hij lachte en zei; dat zou je wel willen, je zult lijden en elke dag de angst voelen.

Inmiddels zit hij vast in het buitenland, alle rechtszaken zijn achter de rug en ik bedank het korps waar hij werkte voor hun niet-medewerking, het OM voor hun laksheid en justitie die me nooit serieus heeft genomen.
Dank dat u meegewerkt heeft aan de 14 verloren, kostbare jaren van mijn leven, maar vooral dank aan het politiekorps die hem de hand boven het hoofd heeft gehouden.
Ook zij hebben zich laten manipuleren, zoals hij mij heeft gemanipuleerd. Dank aan alle niet-medewerking van instanties, waar ik me toe gewend heb, die me in goed Nederlands hebben laten stikken. Dank aan de prutadvocaten die me veel geld hebben gekost, en me nooit ter wille zijn geweest, want hij was ex-politieman.

Tijd voor een boek over 14 jaar terreur, en het niet functioneren van politie, justitie, rechters en OM!

© maydana


www.marelleboersma.nl

www.bol.com



Ik volg je’ van Marelle Boersma

Titel: Ik volg je
Auteur: Marelle Boersma
ISBN: 9789461090959
Genre: Psychologische thriller
Uitgever: de Crime Compagnie
Uitgave: Pocket, 304 pagina’s
Verschijnt: 2 december 2013

Proloog

De pijn dwingt me mijn ogen gesloten te houden. Als ik mijn

arm optil om mijn voorhoofd te masseren, slaat hij ergens

tegen aan. Een wand? Een kast? Mijn oogleden trillen. Ergens

boven me is een smalle lichtspleet in een verder compleet

donkere ruimte.

Terwijl de rest van mijn hoofd ook ontwaakt, hoor ik een

zacht gekreun. Ben ik dat?

Ik lig op mijn rug en voel om me heen. Een stugge stof

omringt me, met direct daarachter iets hards, als een

afgesloten ruimte.

Met een schok open ik mijn ogen en kom ik razendsnel

overeind. Ik stoot mijn hoofd en klap net zo hard weer terug

op iets wat de naam kussen niet verdient.

Ik weet het allemaal weer. En terwijl het gesprek terugkomt

– wanneer was het? – lift de radeloosheid net zo hard mee.

Zijn wanhopige ogen, de woorden met een verkeerde kleur,

zijn armen, de scherpe pijn. En de kist die uitnodigend

openstond.

‘Samen weg. Dat wilde je toch, Pien? Maar niet met mij, hè?

Niet met mij!’

Ik heb gesmeekt, maar ik kon niet tegen hem op.

Terwijl ik de lichtspleet aftast dringt het tot me door. Levend

begraven. De benauwdheid drukt mijn borstkas in tot ik zo

snel begin te ademen dat ik bang ben te gaan hyperventileren.

‘Rustig, Pien. Blijf rustig. Doe het voor Eva,’ fluister ik.

Mijn woorden worden direct geabsorbeerd door de stilte,

waardoor de gewenste rust nog verder wegdrijft. Pas als ik

mijn handen op mijn buik leg en me heel sterk concentreer op

mijn ademhaling, word ik langzaam wat rustiger. ‘Levend begraven, dat wel. Onder de grond, dat niet.’ Ik zeg

de woorden hardop zodat ze beter tot me doordringen. Ik mag

de angst geen kans geven. De lichtspleet trekt weer mijn

aandacht. ‘Niet onder de grond,’ herhaal ik voor alle

zekerheid, zodat het goed in mijn brein wordt opgeslagen,

waar paniek op de loer ligt.

Voorzichtig probeer ik op mijn zij te draaien, maar de ruimte

is te beperkt. Al snel zit ik klem tussen de deksel en bodem

van mijn doodskist. Ik duw hard tegen de deksel, zet mijn

lichaam als hefboom in, maar er is geen beweging in te

krijgen. Er razen zoveel gedachten door mijn hoofd dat ik niet

weet welke ik het eerst vast moet grijpen. Ik moet eruit. Eva is

in gevaar!

Ik bons met mijn vuist tegen de deksel en schreeuw zo hard

als ik kan: ‘Hallo! Help me, ik zit opgesloten. Haal me hier

uit.’ Spits dan mijn oren, wil elk klein geluidje op kunnen

vangen, maar hoor alleen stilte om me heen.

Het is warm, en een haar kriebelt vervelend op mijn

voorhoofd. Omzichtig breng ik een hand langs mijn lichaam

naar boven en veeg het zweet van mijn voorhoofd. Is er wel

voldoende lucht? Wordt het mijn dood, hier in deze afgesloten

ruimte? Of is het alleen maar inbeelding? Hij wil me niet

dood, toch?

Net als ik weer wil bonzen hoor ik iets. Geschuifel. Een

ademhaling. Gesnuif.

‘Help me,’ schreeuw ik uit alle macht, terwijl ik opnieuw

hard tegen de deksel ram.

Weer geritsel, en dan niets meer. Weg.

De beklemmende stilte omsluit me. Ik wil huilen, me

overgeven aan de wanhoop. Niemand is geïnteresseerd in mij.

Niet meer. Zijn zorgvuldig opgebouwde getreiter heeft me tot

uitschot gemaakt. Compleet verlaten door iedereen. Met mijn beide onderarmen tegen de deksel aan gedrukt laat ik mijn

tranen lopen.

Ik ben niet belangrijk. Voor niemand. Maar het gaat mij om

Eva. Nu ik hier begraven ben, loopt zij groot gevaar en is er

niemand meer om mijn dochter te beschermen.






Geplaatst op 22 december 2013 12:27 en 11642 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Eenzamefietser75  
03 feb 2014 14:21
Maydana,
twee zielen, een gedachte: alles aan papier toevertrouwen, daarna de casus af kunnen sluiten. Dat gevoel had ik vele jaren geleden.
Iets waarover je niet kunt, maar wel wilt praten.
Papier is geduldig!
Succes!